Bourla
vrijdag 26 juni 2020

ter gelegenheid van de seizoenspresentatie van het Toneelhuis in de Bourlaschouwburg

Alles is anders en daarom bestaat het publiek voor de traditionele seizoenspresentatie dit jaar louter uit medewerkers van het Toneelhuis. Iedereen, maar dan ook iedereen is er en zit op de parterre, het eerste balkon, de loges van het eerste balkon, het tweede en derde balkon en haar loges, tot in de uil toe, uit elkaar, zoals de cultuursector in tegenstelling tot pakweg de luchtvaartsector voorgeschreven wordt. Patrick op anderhalve meter van Jef, op anderhalve meter van Leen, van Chris die ik drie maand niet gezien heb en die er goed uitziet, van Marcia, van Kristel van Koen van An-Marie, van Jan van Kristin van andere Leen van Dirk en Tom en Tom van Guy en Annick van Lisaboa van Maarten van Lianne van Bram van Erwin van Sam van Katelijne van Marie, Bosse en Bart, Petra, Maya, Kathleen die wel naast Monique zit op anderhalve meter van Didi van Pim en Bram, van Philippe, Stijn, Lot Laure, Robin, Bie (was Bie er?), Tom, Tim, Saar van Kuno van Vincent en Lieselot, Albert, Thomas, Noor, Silke, Mokhallad.
Ik vang dit nieuwe seizoen mijn wereldtournee in Antwerpen aan en toon een werkje dat ik op mijn reis door Antwerpen mee wil nemen. Het doosje met een dansende driehoek, ruit, vierkant en cirkel wordt op een doek achter mij uitvergroot geprojecteerd. Nog geen vier maand geleden stond ik hier, op hetzelfde podium, voor een parterre en balkons en hun loges rij aan rij gevuld met mensen en liet ik driehoeken, ruiten, vierkanten en cirkels dansen, zo groot en wild dat er geen projectie nodig was. Maar toen was alles nog anders.