Een reeks toverdozen, sterren, zwarte sneeuw, worst, een vosje en muziek.
bijgestaan door twee muzikanten, Bram Devens (Ignatz/en de stervende honden) en Tomas De Smet (Think of one, Zita Swoon, King Dalton,…)

“Degenen die als eersten de sterrenbeelden construeerden en vervolgens benoemden waren vertellers.
Het trekken van een denkbeeldige lijn tussen een groepje sterren verleende er een beeld en een identiteit aan.
De aan de lijn geregen sterren waren als gebeurtenissen die worden aaneengeregen door een verhaal.
De voorstelling van de sterren als beelden veranderde natuurlijk niets aan de sterren zelf,
en evenmin veranderde er iets aan de zwarte leegte eromheen.
Wat er door veranderde was de manier waarop mensen de nachthemel lezen.
Het probleem van de tijd is als het duister van de hemel.
Elke gebeurtenis is een ingeschreven figuur binnen haar eigen tijd.
Gebeurtenissen kunnen zich combineren en hun tijd kan gedeeltelijk samenvallen,
maar de temporele gemeenschappelijkheid tussen gebeurtenissen strekt zich niet wetmatig uit buiten de combinatie.
Een hongersnood is een tragische combinatie van gebeurtenissen.
Waar de Grote Beer, die immers in een andere tijd bestaat, onverschillig onder blijft.”
(John Berger)