Schoenen voor de zoon van Farah Suleiman Salman Al-Najjar
Voor de tentoonstelling Walk a Mile in my Shoes nodigde The Oracle Gallery me uit met een werk. Dat werd Schoenen voor de zoon van Farah Suleiman Salman Al-Najjar.
De naam in de titel van het werk las ik op de website ‘knowtheir.names’ die alle slachtoffers van de genocide in Palestina oplijst. Farah Suleiman en Moin Suleiman zijn familie van elkaar. In het verhaal dat ik schreef als tekst bij het werk in de tentoonstelling maak ik ze broer en zus.
Ik schreef het verhaal in de drie avonden voorafgaand aan de première van mijn voorstelling in Wenen. Ik draag het werk op aan Farah Suleiman Salman Al-Najjar die ik nooit zal kennen.
De eerste avond schreef ik dit:
tijdens een persconferentie van George Bush in Bagdad
op 14 december 2008
gooide de Iraakse journalist Muntadar al Zaidi zijn schoenen
naar de president van de VS met de woorden
this is a farewell kiss from the Iraqi people, dog!
het bedrijf dat de schoenen maakte die Muntadar al Zaidi droeg
(Ducati model 271)
kreeg in de week na het incident 300 000 bestellingen binnen
tijdens een persconferentie in Jeruzalem
op 30 april 2025
deelt Benjamin Netanyanu mee
dat hij Gaza volledig wil bezetten
en haar bewoners naar het zuiden dwingen
vanwaaruit zij hun land dienen te verlaten
die nacht droomt Farah Suleiman Salman Al-Najjar ervan om journaliste te worden
en bij de eerstvolgende gelegenheid de voetbalschoenen van haar broer Moin Suleiman
die zes werd de dag dat hij omkwam bij het bombardement van hun huis
in het gezicht van de premier van Israël te gooien met de woorden
this is a last goal shot from my brother, nazi pig!
het is een droom die haar de rest van haar leven zal achtervolgen
De volgende avond herschreef ik de laatste alinea van het verhaal:
die nacht besloot Farah Suleiman Salman Al-Najjar
elke maand wat geld opzij te houden
om bij de eerstvolgende gelegenheid dezelfde voetbalschoenen te kopen
als welke haar broer Moin Suleiman van hun moeder kreeg
op de dag van zijn zesde verjaardag
die schoenen zal ze schenken aan haar eerste zoon
De derde avond voegde ik nog een zin aan de laatste alinea toe:
en hem in ruil daarvoor vragen haar broer te wreken
_
Schoenen voor de zoon van Farah Suleiman Salman Al-Najjar (2025 mixed media) was te zien van 29 mei t/m 1 juni 2025 in De Studio tijdens Antwerp Art Weekend
meer hier
__
Shoes for the son of Farah Suleiman Salman Al-Najjar
The Oracle Gallery invited me to contribute a work to the exhibition Walk a Mile in my Shoes. That work became Shoes for the son of Farah Suleiman Salman Al-Najjar.
I found the name in the title of the work on the website ‘knowtheir.names’, which lists all the victims of the genocide in Palestine. Farah Suleiman and Moin Suleiman are related. In the story I wrote to accompany the work in the exhibition, I make them brother and sister.
I wrote the story in the three evenings leading up to the premiere of my performance in Vienna. I dedicate the work to Farah Suleiman Salman Al-Najjar, whom I will never know.
On the first evening, I wrote this:
during a press conference by George Bush in Baghdad
on 14 December 2008,
Iraqi journalist Muntadar al Zaidi threw his shoes
at the President of the United States, saying:
this is a farewell kiss from the Iraqi people, dog!
the company that made the shoes worn by Muntadar al Zaidi
(Ducati model 271)
received 300,000 orders in the week following the incident
during a press conference in Jerusalem
on 30 April 2025
Benjamin Netanyahu announced
that he wanted to occupy Gaza completely
and force its inhabitants to the south
from where they would have to leave their country
that night, Farah Suleiman Salman Al-Najjar dreams of becoming a journalist
and, at the next opportunity, of throwing her brother Moin Suleiman’s football boots
who turned six on the day he was killed in the bombing of their house
in the face of the Prime Minister of Israel, saying
this is a last goal shot from my brother, Nazi pig!
it is a dream that will haunt her for the rest of her life
The following evening, I rewrote the last paragraph of the story:
that night, Farah Suleiman Salman Al-Najjar decided
to set aside some money every month
to buy the same football boots
that her brother Moin Suleiman received from their mother
on his sixth birthday
she will give those boots to her first son
On the third evening, I added another sentence to the last paragraph:
and in exchange ask him to avenge her brother.
_
Shoes for the son of Farah Suleiman Salman Al-Najjar (2025 mixed media) was on display from 29 May to 1 June 2025 in De Studio during Antwerp Art Weekend.
More here